Yepyeni bir sobe...

 

BEN  BU  SOBELERİ  ÇOK  SEVİYORUM

         Blogcu arkadaşlarımızdan  www.kova927.blogcu.com 

  (Sevim'in  sandığı)  beni   sobelemiş,  bu  sobeleri seviyorum,  bloglarımızın  canlı kalmasını  sağlıyor.  Buradan  arkadaşıma teşekkür ediyor ve sorulara geçiyorum. 

Sadece iki  soru :

 1 - yaşadığınız  en  güzel  olay

 2 - yaşadığınız  en kötü  olay

Fakat  cevaplarda  kesinlikle  doğum,  ölüm  ve  evlenme  olmayacakmış...

Ben  güzel  olayımdan  başlayacağım.  Şu  anda  aklıma  o  geliverdi  :)

 1 - Bundan  yıllar  önce  her  akşam  düzenli  olarak  Maltepe  sahilinde  bisiklete  binerdik  kızımla,  kedikızımla  ben.  Ve  mola  vermek  için  meşhur  bir  burgercinin  önünde  durur  ya  dondurma,  ya  çay,  ya da  kola  alırdık..

Bir  akşam  kızım  benden  önce  çıktı,  yarım  saat  sonrada  ben  oradaydım,  baktım  burgercinin  önünde  lise  arkadaşlarıyla  duvarda  oturuyorlar.  Arkadaşları  beni  tanımıyordu,  içimden  muziplik  geçti:  dur  şunlara  biraz  takılayım  dedim.

Kendi  bisikletimi  ağaca  bağladım,  saçlarımı  açıp  cadı  gibi  dağıttım,  buluzumu  sağa  sola  çekiştirdim  ve  yanlarına  gidip  deli deli  biraz  baktım...

O arada  kızımada  göz  kırptım :)  o  anlamış  zaten  annem  gene  bişey  yapacak  diye.

Kızımın  bisikletini  çaldım  ve  hızla  kaçmaya  başladım.  Aykadaşlarında  bisiklet  yoktu  peşimden  koşmaya  başladılar  :)  bir  tur  attım  arka  taraftan  kızımın  yanına  dönüp  oturdum.... Gençler  bir  süre  sonra  bir  karış  dille  nefes  nefese  geldiler  :)

Arkamdan koşarken  deli  kadın  kaçma  diye  bağırıyorlardı...Annesi  olduğumu  anlayınca  kıpkırmızı  oldular,  ama  birazda  kızdılar...

Ne  zaman  oradan geçsem  dudağımda  tatlı  bir  tebessüm  oluşur. 

Güzel  günlerdi....

Kötü  olayımsa:

2 - Birgün  üç  aile Heybeli  adaya  gitmiştik.

Kızım  4  yaşında,  oğlum  6  aylıktı.  Oğlum  bebek  arabasında  bende,  kızımda babasının elinden  tutuyordu.  Arka  taraflarda  bir  çay  bahçesine  oturduk,  çaylarımızı  içtik,  baktım  kızım  gazozunu  içmemiş  seslendim...herkesin  çocukları  orada  ama  kızım  yoktu  :(

O an  deliye  döndüm,  herkes  aramaya  başladı.. Ama  ben  annelik  içgüdüsüyle  iskeleye  doğru  koşmaya  başladım..

Güzel  yavrum  orada  bir  direğe  saılmış,  ağlamaktan  mosmor  olmuştu...Çevresinde  bir  sürü  insan  ve  polisler  vardı.  Polisler  karakola  götürmek  istiyor  ama  kızım  direğe  sımsıkı  sarılmış  hayırrrrr  annem  beni  bırakmaz  gelecek  diye  ağlıyordu :(

Ama  babası  bir  an  için  elini  bırakmıştı  işte.   Ben  seni  hiç  bırakmadım  kedi  kızım  bırakmayacağım......


 

Şimdi  sıra  bende :)

www.aydakiben.blogcu.com

www.mavianne.blogcu.com

www.antartika.blogcu.com

www.ecininyenidünyasi.blogcu.com

Sobeeeee.....

 

  

Yorum Yaz
Arkadaşların Burada !
Arkadaşların Burada !