3/5/2008 - Ailemizin son üyesi

                                T E K İ R

      Bundan  2  ay  kadar  önceydi,  hava  çok  soğuk  ve  yağmurluydu,  camdan  bakarken  karşı  kaldırımda  sanki  buruşturulup  atılmış  bir  kağıt  uçuşuyordu,  kaldırımdan  aşağıta  yuvarlandı. Bir süre  sonra  yine  kaldırıma  çıktı,  oysa  yerler  ıslaktı  bu  mümkün  değildi,  ilgimi  çekti  kalkıp  dikkaltlice  baktığımda  bir  küçük  kedi  olduğunu  gördüm. Minibüsler  ardı ardına  hızla  geçiyordu,  ama  ben  daha  hızlı  geçmişim ki  kendimi  bir  anda  tekirin  yanında  buldum... Gözleri  çapaktan  tamamen  kapanmış,  burnu  kabuk  tutmuş,  ağzından  zor  nefes  alıyordu.  Eve  geldik  oğluma  telefon  edip  bebek  dozu  antibiyotikli  şurup  almasını  söyledim.  Gözlerini  ve  burnunu  çayla  temizledim,  süt  verdim  içemedi,  oda  sıcaklığına  alıştıktan  sonra  ılık  bir  banyo  yaptırdım  ve  havluyla  sanki  annesiymiş  gibi  masaj  yapıp  kan  dolaşımını  sağladım.  Bir  süre  sonra  tüyleri  kurudu  başını  kaldırdı  mırıldanmaya  başladı.  Doğrulup  sütünden  birazcık  içti,  hadi  oğlum  dedim  yırttın  kefeni... Akşam  şurubu  ve  göz  pomadı  geldi.  Göğsü  çok  hırlıyor  ve  öksürüyordu,  5  gün  ilaçlarını  saatiyle  kullanınca  hiçbir  şeyi  kalmadı.  İki  ayda  kocaman  oldu. 

2008-05-05 15:59:09 - düzelmiş...

2008-05-05 12:41:57 - ne şanslı

2008-05-04 19:11:22 - TEKİR'E SELAM OLA